Gelişmiş
Arama
  1. Anasayfa
  2. Sosyoloji
  3. Marksizm Nedir?

Marksizm Nedir?

  • 7 March 2021
  • 24 Görüntülenme
  • 0 Yorum

Bu yazı, Karl Marx tarafından Marksizmi pratik bir şekilde anlatmaktadır. Bu makaleyi okuduktan sonra, bu politik-felsefi sistemin temellerini anlayacaksınız.

Basit terimlerle Marksizm nedir?

Marksizm, Karl Marx ve Friedrich Engels’in fikirlerine dayanan politik-felsefi bir sistemdir. Daha sonra komünizm olacak Marksizmin kurucuları, kapitalizmin işçi sınıfı üzerindeki etkisini, siyasi ve ekonomik gelişmeleri araştırdılar. Karl Marx teorisinde kendisinden önce gelen birkaç büyük düşünürün düşüncelerini birleştirdi. Vizyonu, diğerlerinin yanı sıra, Alman filozof Georg Wilhelm Friedrich Hegel’in diyalektik fikirlerinden güçlü bir şekilde etkilendi.

1848’de Marx ve Engels, fikirlerinin kısa bir açıklamasını içeren yaklaşık otuz sayfalık bir broşür olan ‘Komünist Parti Manifestosu’nu yayınladılar. Broşürü Komünistler Birliği adına hazırladılar ve bu siyasi partinin programı buydu. Manifesto’nun 2. bölümünde, sosyalist bir ekonomik sistem oluşturmak için kapitalist sistemin nasıl proleter bir devrimden geçmek zorunda olduğunu anlattılar. Komünist Manifesto’yu “Dünya İşçileri, Birleşin” çağrısıyla kapattı. Daha sonra broşür, Marksizmin nihai temeli olan ‘Das Kapital’de genişletilecekti.

Açık bir politik-felsefi hedef, özellikle Marx ve Engels’in çalışmalarından ortaya çıkar: Bu sistemde ezilen sınıfları özgürleştirerek kapitalizmin getirdiği yabancılaşmayı durdurmak.

Sanayileşme ve kapitalizm yoluyla iş bölümü

Karl Marx, sanayileşme döneminde Londra’da yaşadı ve Avrupa’yı kapsamlı bir şekilde gezdi. Sosyal eşitsizlik nedeniyle gerilimlerin yükseldiği, oldukça gelişmiş bir kıta gördü. Marx’a göre, toplumsal eşitsizlik işbölümünün gelişinin bir sonucuydu ve dahası, sınıflı topluma yol açan şeydi.

Sanayileşme yüzünden yeni bir sınıfın ortaya çıktığını gördü: fabrika işçi sınıfı. Ona göre bu işçiler, üretim birimlerine indirgenmiş insanlardı. Daha önce hiç bu kadar çok ürün bu kadar düşük maliyetlerle üretilmemişti. Teknik yenilikler ve iş bölümü sayesinde, işçinin işi mal sahipleri için gittikçe daha fazla kar üretti.

Karl Marx, üretim maliyetleri ile işgücü maliyetleri arasındaki farkı ‘katma değer’ olarak adlandırdı. İşçilerin yarattığı katma değer, çoğunlukla fabrika sahiplerinin cebinde kayboldu. İşçilere yalnızca yarattıkları katma değer için temel bir ücret ödeniyordu.

Marksizm: Sömürü ve yabancılaşma

Ekonomik ve sosyal açıdan, Karl Marx kapitalizmi toplum, özellikle de işçi sınıfı için bir lanet olarak gördü. İşçi ile mal sahibi arasındaki sermaye farkı artıyordu, bunun sonucunda işçi görece daha yoksullaşıyordu. Marx, emeğin bir erkeğin sosyal yaşamının hayati bir parçası olduğuna ikna olmuşken, kapitalizmde emeğin kâra tabi olduğunu gördü.

Sonuç olarak emek artık işçi sınıfının can alıcı bir parçası değildi, sadece onların sefaletinin ana nedeniydi. Eski felsefi yabancılaşma fenomeni daha sonra sosyal bir fenomene dönüştü. İşçilerin ekonomik alanda yabancılaştığını gördü, artık hiçbir değeri yoktu, siyaset ve din de.

Karl Marx’a göre dinler insanlar tarafından yaratıldı ve işçiler için afyon görevi gördü. Tanrı’ya inanmak, işçilerin dayanılmaz yaşamı katlanılabilir hale getirmelerinin bir yoluydu ama Marx dinlerin komünizmde ortadan kalkacağını çünkü işçilerin artık desteğe ihtiyaç duymayacağını düşünüyordu.

Marx ayrıca bir metanın bir ürünü, kullanım değeri ve değişim değeri olduğunu belirtti. Kullanım değeri, yalnızca ürünün işgücü dahil edilmeden tüketim için sahip olduğu değerdir. Kullanım değeri ile değişim değeri arasındaki fark, satış fiyatı, düşük işçilik maliyetleri nedeniyle o kadar yüksekti ki, emek artık alakalı değildi.

Sanayileşmeden çok daha fazlası üretildiği için ürünler daha kolay değiştirildi. Sonuç olarak ürünler de toplum tarafından farklı görüldü. Marx bunu fetiş karakter olarak adlandırdı. Karl Marx, Das Kapital’in ilk bölümünde şiirsel bir şekilde, iki fetişin ortaya çıktığını gördüğünü yazdı: bir meta ve bir sermaye fetişi.

Daha sonra sömürü terimini kullanmaya karar verdi. Das Kapital’in ikinci ve üçüncü bölümleri, Marx’ın ölümünden sonra Friedrich Engels tarafından tamamlanıp yayınlandı.

Demokrasinin ve kapitalizmin çöküşü

Marx, politik ekonomi alanında öncü olan Adam Smith’in teorisine tamamen karşı çıktı. Adam Smith, toplumsal güçlerin serbest oyunuyla kapitalist sistemin herkese en fazla faydayı sağlayacağına inanıyordu.

Ancak Marx, nüfusun çoğunluğunun kaybedildiğini gördü ve o zamanlar kullanılan üretim yönteminin, mutlak özgürlük ve eşitlik gibi ideallere sahip yeni bir politik ve ekonomik sistemden önceki son aşama olduğuna ikna oldu; komünizm.

Marx bu vizyonu Das Kapital’de tanımladı. Kapitalist sistemin çökeceğini ve kolektivist bir topluma yol açacağını öngördü. Marx, Das Kapital’de, ona göre bunu sağlayacak faktörler ve güçler hakkında yazdı.

İlk olarak Marx, büyük şirketlerin her zaman küçük şirketleri devralacağını anlattı. Buna konsantrasyon yasası adını verdi. Daha büyük şirketler daha düşük bir maliyetle üretim yapabilir ve böylece en güçlüler yasası hangi şirketin en uzun süre dayanacağını belirler. Bu olgunun nedenini birikim yasasına bağladı: kapitalistler, şirketlerin büyüklüğünü artırmak için katma değeri, kârı yeniden yatırım yapacaklardı.

Sermayenin büyük çoğunluğu az sayıda kapitalistin eline geçeceği için, Marx’a göre işçilerin hiç şansı yoktu. İşçi sınıfı, proletarya geride kalmaya devam ettiğinden, Marx, her zamankinden daha fazla yoksulluğun ortaya çıkacağını öngördü.

Bunun ötesinde Marx, makineleşme ve otomasyon nedeniyle şirketlerin daha az kar elde etmeye devam edeceğini öngördü. Üretim sürecinde değer yaratan tek unsurun emeğin olduğuna inanıyordu.

Kârdaki bu düşüş, şirketlerin ucuz işçileri işten çıkarmaya zorlanarak sosyal bir felaketle sonuçlanmasını sağlayacaktır. Marx bir kriz teorisi geliştirmemiş olmasına rağmen, yetersiz tüketim krizinin ve aşırı tüketim krizinin tehlikelerini işsizlik gibi tüm sonuçlarıyla birlikte sömürünün bir sonucu olarak, kendi görüşüne göre tanımladı.

Tüm bu faktörler kapitalist sistemin çökmesine neden olur. Krizler birbirini daha hızlı takip edecek ve işçi sınıfının konumu kalıcı olarak kötüleşecekti. Ta ki gerilimin dayanılmaz hale geleceği ana kadar. O zaman bir devrim zamanı gelirdi.

Marksizm: Karl Marx’ın ideali ve Devletin rolü

Marx, “Dünyanın işçileri, birleşin” çağrısıyla, proletaryanın kapitalist sömürü sürecine karşı kendisini örgütleyeceğini umuyordu. Proletarya diktatörlüğü olarak da adlandırılan bu sosyalist hareket, komünizmin tanıtılacağı ana kadar kendini kuracaktı.

Bu devrimin sonunda, tüm üretim araçları kapitalistlerin elinden alınmalı ve ortak mülkiyete geçmeliydi. Marx, bunun gerçekleşmesi durumunda kapitalizmin durdurulacağını ve sınıflı toplumun ortadan kalkacağını açıkladı. Proleter devrimden sonra getirilecek komünist sistem, Rousseau’nun ve 1871 Paris Komünü’nün görüşlerine dayanıyordu.

Küçük topluluklar, ulusal bir delegasyon oluşturacak daha büyük birimlere bir temsilci heyeti göndereceklerdi. Bu sistem aynı zamanda doğrudan demokrasinin piramit yapısı olarak da bilinir ve esasen liberal demokrasiden farklıdır. Ancak bu demokrasinin bir parlamentosu olmayacaktı ve Fransız aydınlanma filozofu Charles de Montesquieu’nun trias politica teorisiyle uyardığı bir kuvvetler ayrılığı yoktu. Komünizmde herkes eşitlik ve özgürlük içinde yaşayacağından, Marx devletin hâlâ nüfuz sahibi olmasını istemiyordu. Devletin ölümünden pek bir şey gelmedi.

Hiçbir zaman Marksist ülke olmamasına rağmen, böyle bir komünist sistem yaratmak için bazı girişimlerde bulunuldu. Bunlar o kadar farklı kurulmuştu ki, orijinal Marksizm onda tanınmıyordu. Marx’a göre, kolektivist eşitliği ve özgür bir devleti oluşturmak için üretim araçlarını ortak ellere sunmak için bir proleter devrime ihtiyaç vardı.

Ancak 1917 Rus Devrimi’nden ve 1922’de Sovyetler Birliği’nin kurulmasından sonra, bu devrimlerin kapıyı yalnızca bir diktatörlükle boğulmuş bir diktatörlükte baskıcı bir iktidar aygıtını sürdürmek isteyen birkaç güce aç bireye açtığı ortaya çıktı. sosyalizmin giydirilmesi. Örnekler arasında Vladimir Lenin, Joseph Stalin, Fidel Castro ve Pol Pot sayılabilir.

Ne düşünüyorsunuz?

Karl Marx’ın eşitlik ve özgürlük ideallerini paylaşıyor musunuz, peki bu ideallerin gerçekleştirilmesinin başka bir yolu olduğunu düşünüyor musunuz? Marksizmin hangi olası avantajlarını ve dezavantajlarını paylaşmak istersiniz?

Düşüncelerinizi ve bilginizi aşağıdaki yorum kutusunda paylaşabilirsiniz.

Bu makaleyi beğendiyseniz, modeller ve yöntemler hakkındaki en son gönderiler için bültenimize kaydolabilirsiniz. Twitter ve YouTube.

Kaynakça

  • Marx, K. ve Engels, F. (2002). Komünist manifesto. Penguen.
  • Marx, K. (1867). Sermaye: politik ekonomi eleştirisi. Almanya: Verlag von Otto Meisner, 1885, 1894
  • Parkin, F. (1983). Marksizm ve sınıf teorisi.
    • Paylaş:

    Yorumunuzu bırakın